12/06/11 - Ironman 70.3 Eagleman, Cambridge MD (USA)

Vandaag mijn eerste belangrijke wedstrijd van dit seizoen afgewerkt: de Ironman 70.3 Eagleman in Cambridge, Maryland (USA). Woensdag kwam ik aan in Philadelphia en moest ik meteen een verschroeiende hitte trotseren, die donderdag tot 100°F (bijna 38°C) opliep. Gelukkig milderde dat wel wat, maar het bleef warm en vochtig. Een verkenning van het fietsparcours leerde mij al gauw dat er geen meter hoogteverschil te bespeuren viel, zelfs geen brug: alles vlak en met vlagen een stevige wind. Het parcours loopt grotendeels door het prachtige Blackwater National Wildlife Refuge, een uniek natuurgebied.

Dit jaar start ik in de M30-categorie, en mijn wave ging pas om 7u50 het water in. Ongeduldig wachten en dan mochten we van start in de Choptank River, die gretig naar zee (de Chesapeake Bay) vloeide. Het was tegenstroom vechten. Al gauw bevond ik mij in een groepje zwemmers waarvan ik het gevoel had dat het goed ging. Ik ging mee, maar heb te weinig moeite gedaan om harder te gaan. Mijn zwemtijd van 40min is dan ook teleurstellend.
Ik mocht dus meteen aan de slag op de fiets. Op training had ik al gevoeld dat dit een snel parcours was, dus wou er ook iets van maken. Ik duwde meteen door tot 40km/u en probeerde dit zolang mogelijk aan te houden, ook op de stukken tegenwind. Het was duwen op de pedalen, maar alles ging verbazend goed. Ik vloog groepen fietsers voorbij, atleten uit mijn age group maar ook uit eerder gestarte waves. Ik ben ervan overtuigd dat ik met mijn Blue TriadSL, met de positie die Lloyd van CycleFit.de heeft uitgezet, over mijn snelste fiets ooit beschik... Het was een droom om zo te fietsen. Het vooropgestelde gemiddelde van 40km/u bleef ik aanhouden, tot kilometer 80, om dan even vaart te minderen en binnen te komen met een bike split van 2u17. Hierover mag ik toch heel tevreden zijn.

De hitte was ondertussen goed opgekomen. Ik wisselde snel en probeerde in het lopen meteen in een goed ritme te komen. Eagleman staat erom gekend een heel zwaar loopparcours te hebben, voornamelijk door de verzengende hitte en het totale gebrek aan schaduw tijdens de halve marathon. Ik nam dan ook alle drank en ijsbekers aan in elke bevoorrading. Ik kwam in een ritme van 4'10"/km en hield dit 21km strak aan, zonder enige verzwakking (looptijd 1u27). Daarmee schoof ik nog een heel pak plaatsen op. Ik ben blij mijn verbeterde loopniveau te kunnen bevestigen, en denk dat dit op de Ironman-afstand nog meer tot zijn recht zal komen.

Eindtijd werd dus 4u29'38". Geen toptijd gezien de zwakke zwemprestatie, maar een mooie tijd waarmee ik 48e eindigde op 2515 deelnemers.
Foto's zijn zoals steeds te vinden onder de rubriek "Foto's" van de site.

Ik hou een goed gevoel over aan de wedstrijd en weet dat alles op schema zit op weg naar mijn Ironman. Ik blijf nog een week in de USA: op het programma staat morgen een bezoek aan hoofdstad Washington DC, duik ik dinsdag met de mensen van Blue de A2 windtunnel in Charlotte (North Carolina) in, en reis ik verder door naar Atlanta.

29/05/11 - Tristar 111 Germany, Worms

Net als vorig jaar heb ik de Tristar 111 Germany in Worms meegepikt als ideale trainingswedstrijd. Met zijn 1km zwemmen, 100 fietsen en 10km lopen, met start om de 2 seconden, is het een speciaal format. Het was mijn eerste triatlon sinds de Ironman Hawaii in oktober, dus moest ik even terug zoeken naar de routine. Dat liet zich meteen in het zwemmen voelen, waardoor ik heel onzeker startte, geen goed gevoel had en heel slecht zwom. Bij het begin van het fietsen was het zoeken naar het juiste ritme, al werden we in de eerste 15km op stevige rugwind getrakteerd. Dan kwamen de eerste heuvels eraan tussen de wijngaarden en begon ik stilaan in mijn ritme te geraken. Er stond een stevige zuid-westenwind over het parcours, en het werd dus hard duwen.
Op mijn nieuwe Triad EX vond ik goed mijn draai en alles liep vlotjes; uiteindelijk werkte ik de 100km af in 2u37, zo'n 5 minuten trager dan vorig jaar, verklaarbaar door de hardere weersomstandigheden en het gebrek aan competitieritme. Afsluitend moest nog 10km lopen afgewerkt worden, te beginnen met het overlopen van de bekende Nibelungenbrücke. Ik dacht meteen een goed ritme gevonden te hebben, maar kreeg het iets later toch lastig; na 100km duwen op de pedalen is het toch niet zo heel vlot lopen. Ik liep de kilometers met wisselend minder en dan weer beter gevoel. Uiteindelijk 38'50" gelopen op de 10k. Conclusie van een dagje Worms is dat ik terug aansluit met de triatloncompetitie, maar nog wat scherpte en competitieritme ontbreek. Net daarvoor diende dan ook deze wedstrijd. Volgende is de Ironman 70.3 Eagleman in Cambridge, Maryland (USA); vertrek binnen een 10-tal dagen.

Foto's zijn te vinden in het fotoalbum op deze site.

20/05/11 - jogging de Manaihant-Herve

Loopwedstrijdjes zijn de ideale tempotrainingen, en ze verlopen in een prima atmosfeer met honderden andere hardloopliefhebbers. Vanavond dan maar eens gestart in Manaihant, deelgemeente van Herve, voor een zeer heuvelachtige 9km-loop. Sterke bezetting alweer, met oa. thuisloper Guy Fays (meervoudig winnaar van de 20km van Brussel, en ook dit jaar de man om in de gaten te houden). Ik startte op de eerste lijn en al na 500m op de helling waarmee de wedstrijd aanving liepen we met z'n vijven weg, waaronder Guy, de oersterke Robert Zaradski, jonge kerel Kevin Mohon en een loper die ik niet kende (Christian Charnier). Het ging stevig maar ik kon het ritme goed aan, totdat Kevin zich in een afdaling stortte aan een snelheid die ik nog niet in de benen heb; ik moest na 3km een eerste keer de rol lossen. Na wat tegenspartelen heb ik het kwartet toch moeten laten gaan. Guy Fays nam de maat van Kevin Mohon, voor Charnier. Robert werd 4de en ik liep naar een 5de stek. Exacte wedstrijdafstand was 8,7km, eindtijd 30'30".
Andermaal ben ik aangenaam verrast van mijn loopniveau. Ook een geslaagde wedstrijdtest van mijn K-Swiss K-Ruuz schoenen: razendsnelle lichte wedstrijdschoentjes. En ik mocht het podium op om een mand streekbieren uit Herve in ontvangst te nemen: wat wil je nog meer van een vrijdagavondtraining?!

Volledige uitslag vind je HIER

13/05/11 - 10 Miles, Aalter

Net een maand voor mijn eerste belangrijke triatlon (Ironman 70.3 Eagleman) is het tijd om wat aan loopsnelheid te werken. De 10 Miles in eigen dorp Aalter is hiervoor de perfecte wedstrijd: een parcours van 4 rondes van 4 kilometer, niet volledig vlak met wat vals plat en een stevige brug. Ik startte aan een mooi tempo, maar liep niet voluit. Na 3 kilometer liet ik dan ook 2 lopers weglopen. Halfweg wedstrijd kwam snelle afstandsloper Lieven Vanheule mij voorbij; hij zette zijn versnelling in, en ik deed eerst geen poging om aan te sluiten. Een kilometer later vond ik het tijd om toch wat harder door te duwen en ik liep naar Lieven toe... We hielden er samen een strak tempo op na en naderden op de eerste 2, maar zouden te laat komen voor de overwinning. Lieven toonde zich bovendien nog net de iets betere loper van ons beiden en legde beslag op de 3e stek. Ik werd 4de. Belangrijker dan die klassering is mijn eindtijd: de 16km afgewerkt in 56'20", dat is 3'34"/km (17,0km/u). Mijn loopsnelheid ligt dus nog iets hoger dan ik gedacht had. Hele positieve vaststelling die mij nog meer vertrouwen geeft en doet hunkeren naar de eerste triatlonwedstrijden.

Volledige uitslag: klik hier.
Foto's in het fotoalbum.

09/04/11 - Les Crêtes de Spa

Net als vorig jaar stond ik aan de start van een met zon overgoten Crêtes de Spa, een halve marathon die bijna volledig op onverharde paden rondom Spa gelopen wordt en 4 stevige klimmetjes aandoet. Het is steeds een feest in Spa; special guest dit jaar was hinkstapspringster Svetlana Bolshakova (zie foto), op training in Spa, die de jogging over 8km meeliep. Ik nam de Crêtes mee als doorgedreven looptraining, zonder te veel risico's te nemen (zeker in de afdalingen) en zonder voluit te gaan. Voornamelijk de piste de ski liet zich pijnlijk voelen in de kuiten. Na 1u26 stond ik terug aan de piste in Spa: 28e zonder te forceren, goed gevoel. Geslaagde uitstap!