12/06/11 - Ironman 70.3 Eagleman, Cambridge MD (USA)
Vandaag mijn eerste belangrijke wedstrijd van dit seizoen afgewerkt: de Ironman 70.3 Eagleman in Cambridge, Maryland (USA). Woensdag kwam ik aan in Philadelphia en moest ik meteen een verschroeiende hitte trotseren, die donderdag tot 100°F (bijna 38°C) opliep. Gelukkig milderde dat wel wat, maar het bleef warm en vochtig. Een verkenning van het fietsparcours leerde mij al gauw dat er geen meter hoogteverschil te bespeuren viel, zelfs geen brug: alles vlak en met vlagen een stevige wind. Het parcours loopt grotendeels door het prachtige Blackwater National Wildlife Refuge, een uniek natuurgebied.
Dit jaar start ik in de M30-categorie, en mijn wave ging pas om 7u50 het water in. Ongeduldig wachten en dan mochten we van start in de Choptank River, die gretig naar zee (de Chesapeake Bay) vloeide. Het was tegenstroom vechten. Al gauw bevond ik mij in een groepje zwemmers waarvan ik het gevoel had dat het goed ging. Ik ging mee, maar heb te weinig moeite gedaan om harder te gaan. Mijn zwemtijd van 40min is dan ook teleurstellend.
Ik mocht dus meteen aan de slag op de fiets. Op training had ik al gevoeld dat dit een snel parcours was, dus wou er ook iets van maken. Ik duwde meteen door tot 40km/u en probeerde dit zolang mogelijk aan te houden, ook op de stukken tegenwind. Het was duwen op de pedalen, maar alles ging verbazend goed. Ik vloog groepen fietsers voorbij, atleten uit mijn age group maar ook uit eerder gestarte waves. Ik ben ervan overtuigd dat ik met mijn Blue TriadSL, met de positie die Lloyd van CycleFit.de heeft uitgezet, over mijn snelste fiets ooit beschik... Het was een droom om zo te fietsen. Het vooropgestelde gemiddelde van 40km/u bleef ik aanhouden, tot kilometer 80, om dan even vaart te minderen en binnen te komen met een bike split van 2u17. Hierover mag ik toch heel tevreden zijn.
De hitte was ondertussen goed opgekomen. Ik wisselde snel en probeerde in het lopen meteen in een goed ritme te komen. Eagleman staat erom gekend een heel zwaar loopparcours te hebben, voornamelijk door de verzengende hitte en het totale gebrek aan schaduw tijdens de halve marathon. Ik nam dan ook alle drank en ijsbekers aan in elke bevoorrading. Ik kwam in een ritme van 4'10"/km en hield dit 21km strak aan, zonder enige verzwakking (looptijd 1u27). Daarmee schoof ik nog een heel pak plaatsen op. Ik ben blij mijn verbeterde loopniveau te kunnen bevestigen, en denk dat dit op de Ironman-afstand nog meer tot zijn recht zal komen.
Eindtijd werd dus 4u29'38". Geen toptijd gezien de zwakke zwemprestatie, maar een mooie tijd waarmee ik 48e eindigde op 2515 deelnemers.
Foto's zijn zoals steeds te vinden onder de rubriek "Foto's" van de site.
Ik hou een goed gevoel over aan de wedstrijd en weet dat alles op schema zit op weg naar mijn Ironman. Ik blijf nog een week in de USA: op het programma staat morgen een bezoek aan hoofdstad Washington DC, duik ik dinsdag met de mensen van Blue de A2 windtunnel in Charlotte (North Carolina) in, en reis ik verder door naar Atlanta.
