 |
|
 |
| |
Een dag bij Lloyd van CycleFit.de
 2 maart 2010 - Afgelopen zaterdag ging ik langs bij CycleFit.de in Bensheim (tussen Frankfurt en Mannheim). In hun fit studio werken Lloyd en Britta Thomas aan de fietspositie van tal van atleten, alle renners van Team Columbia, wereldtop triatleten (ik liep er Normann Stadler tegen het lijf - zie vorig artikeltje) en fietsers van alle niveau's en ambities. Een correcte positie op de fiets is natuurlijk de sleutel om alle trainingen zo goed mogelijk in prestaties op de fiets te kunnen omzetten. Lloyd en ik werkten dan ook de volledige dag aan uitmeting, positionering, correcties en finetuning.
Ter illustratie hieronder twee foto's van mijn fietspositie in 2009. Opvallend is dat mijn stuur in de laagste positie staat (geen spacers onder stuurpen), mijn onderarmen niet horizontaal zijn, ik op het punt van het zadel zit en mijn hoofd behoorlijk boven het lichaam uitsteek.
 
 Een dag bij Lloyd begint steeds met een sessie in de gymzaal en op de massagetafel. Lloyd bestudeert mijn lenigheid, en soepelheid van quadriceps en hamstrings, en ook de positie van voeten en knieën. Al snel ziet hij dat ik proneer en begonnen we met het aanmaken van steunzooltjes. Dit alles heeft invloed op mijn fietspositie, dus wordt eerst gedaan. Naderhand pasten we ook een minimaal wigje onder mijn Speedplay schoenplaatjes, die deze aan de binnenzijde 1mm verhogen.
 
 De tijdritfiets wordt op de rollen gemonteerd en ik krijg een reeks infrarode LED's op mij. We werken met het dynamische meetsysteem van Retül. Elke 2,1 milliseconde flasht elke LED op, die door verschillende camera's wordt gecapteerd, zodat een accurate 3D-weergave volgt van de fietsbeweging. Zo kan ook de laterale beweging in het kniegewricht in beeld gebracht worden, en zien we direct de stabilisatie die mijn steunzolen me geeft. Statische fietsopmetingen zijn overigens helemaal verleden tijd en slechts als indicatie te gebruiken.
 Verwonderlijk, zou je denken, maar Lloyd begint met het omhoog plaatsen van mijn tijdritstuur, inclusief het omdraaien van mijn stuurpen. Armpads worden naar achter en uiteen geplaatst. Zo krijg ik een in hoogte compactere positie, kan ik meer kracht zetten (doordat het bekken minder gekanteld is) en ben ik tegelijkertijd aerodynamischer. Na finetuning krijgen we een fietspositie waarin ik comfortabel zit, en toch mijn hoofd minder in de lucht hoef te steken; we testen dit op de CompuTrainer met een paar wijzigen om directe feedback te krijgen in de vermogensoutput die ik kan leveren in de verschillende posities. Af en toe wordt ook een check ingelast hoe de positie uitdraait in de verschillende inspanningenzones, ook als de gas opengedraaid wordt (aan vermogen boven de 300 watt). Lloyd stelt vast dat hij mijn zadelstand voorlopig niet wil verhogen, omdat hij mijn souplesse daartoe niet voldoende acht. Daarom krijg ik een set stretchingsoefeningen mee naar huis. In de maand mei herbekijken we dan verder de fietsposities (op de verschillende fietsen).
 De positie wordt in de computer vastgelegd via Retüls Zin system. Daarna bekijken we ook nog de posities op de wegfiets en een tweede tijdritfiets die met wegstuur afgemonteerd wordt.
Een dagje hard werken in Duitsland dus. Ik ben er van overtuigd dat dit zijn nut zal bewijzen. Samen met Lloyd werk ik ook nog op een paar verbeteringen, in fietspositie, maar ook in souplesse en spierversterking via triggerpoints... daarop kom ik later wel eens terug.
|
|
Bink & Norminator
 27 februari 2010 - Via de Zwitserse triatleet Mathias Hecht kwam ik bij Lloyd Thomas van CycleFit.de terecht (daarover later meer). Bij Lloyd in Bensheim (dichtbij Darmstadt en Frankfurt) liep ik gisteren Normann Stadler tegen het lijf. Normann, bijgenaamd the Norminator, woont vlakbij in Mannheim en kwam enkele spullen ophalen voor z'n vertrek op trainingskamp in Mallorca. Hij is een van de Duitse triatleten met het grootste palmares, tweevoudig wereldkampioen (winst in Hawaii in 2004 en 2006). Toen ik enkele jaren geleden steeds meer begon te dromen om aan triatlon te doen, was hij een van de iconen van de sport, een sterke fietser die bewees dat je Hawaii ook voornamelijk op de fiets kan winnen zonder de wedstrijd te verliezen door een al te slechte figuur te slaan in het zwemmen of het lopen... tegenwoordig overheersen met Craig Alexander en Chris McCormack eerder andere strategieën, al is een winnaar met een sterk fietsprofiel nooit veraf (zie de tweede plaats van Chris Lieto). Nu, Stadler zelf lijkt toch vooral op zoek naar de glorie van weleer en wist me ook niet te zeggen met welke wedstrijd hij dit seizoen zal aanvangen. Het was wel boeiend om te zien hoe hij met Lloyd en fietsconstructeur Scott werkt aan een verbeterde positie op zijn Plasma 3 fiets. Samen tuneden we live in op Ironman.com om zijn Team Commerzbank ploegmakker Marino Vanhoenacker te volgen in Maleisië.
 Marino "Bink" Vanhoenacker van zijn kant kende een blitsstart van zijn 2010 seizoen in de Ironman van Maleisië. Na 8u22 zat zijn wedstrijd erop, en daarmee won hij met bijna een half uur voorsprong op de eerste achtervolger. Stadler was zeer onder de indruk van Marino's fietstijd (4u23 op 180km over Aziatische wegen), maar ook een marathontijd van 3u06 in vochtige hitte spreekt tot de verbeelding. Het trainingsbeest in Marino, die het gros van zijn trainingen afwerkte in de Vlaamse winter, heeft het weer eens gedaan. Het toont de weelde van het Belgische triatlon op de lange afstand. Proficiat aan Bink. Zijn vrouw Elke finishte in Langkawi als 11de bij de dames, amai!
|
|
Het leven van Albert
 23 februari 2010 - In oktober 2005 kwam ik in een hotel in Friedrichshafen (D) Stephan Tytgadt tegen. Beiden waren we genodigde op het feest nav. het vijfjarig bestaan van CarbonSports (Lightweight wielen). Destijds hield Stephan een bike shop open in z'n garage in Iddergem; momenteel is hij de fietsensponsor van ons triatlonteam en heeft hij een mooie wielerzaak in Liedekerke. De trekken die Stephan tekenen waren ook terug te vinden in de vastberadenheid van zijn grootvader... en net over diens leven, Albert Tytgadt, is zojuist een boek uit van de hand van VRT-journalist Louis Van Dievel. Deze week behoorlijk wat media coverage (De Laatste Show of op Radio 1), maar ook echt wel eens de moeite om te lezen.
Meer info:
|
|
Die ware Suid Afrika
 22 februari 2010 - Een prachtige foto van Frederik Van Lierde tijdens zijn drie weken durende trainingsstage op de hoogte van Potchefstroom in het Zuid-Afrikaanse binnenland. Ter verduidelijking: dit is niet het zwembad waarin Frederik en Rutger Beke dagelijks hun metertjes zwemmen. Hun vertrouwde bad werd ingepalmd door een zwemwedstrijd afgelopen weekend, dus werd uitgeweken naar een bad waar de Afrikaanse folklore volop kon opgesnoven worden!
|
|
Au village de la Mourre
 21 februari 2010 - Het klinkt een beetje als village de l'amour, en dat was ook wat wij begrepen toen we donderdag in La Garde-Freinet de juiste trainingsweg vroegen terug naar Fréjus. Daags voor Valentijnsdag vertrok ik voor een weekje stage naar de Côte d'Azur. Vijf jaar geleden was het op 14 februari dat mijn Lotenhulse jeugdvriend Stefaan uit het leven stapte, dus vieren Céline en ik die 14e niet. Met Stefaans fietsenthousiasme in gedachten zou ik me een week afbeulen in St.Raphaël, met Waalse triatleet Xavier Diepart. Zoals gewoonlijk overstijgen mijn trainingsmakkers mijn niveau veruit, maar dat is nu net de ideale manier om als triatleet veel op te steken. Xavier is bijna 8 jaar triatleet, kwam in Hawaii al 4 maal aan de start en blonk vorig jaar uit mijn zijn 40e plaats in Kona. Daarmee werd hij derde belg (na Bert Jammaer en Bruno Clerbout); Jean Moureau is de enige Waal die ooit beter deed. Xavier verdient ook in Vlaanderen best wat meer erkenning! Ik kan het goed met hem vinden, en samen werkten we vorige maand de Bike & Run in Menen af.
 Al snel werd ik overdonderd door de trainingsaccomodaties in St.Raphaël. Daar waar in het nabijgelegen Antibes de Franse zwemtop samentroept, traint in St.Raphaël een uitgelezen kransje toptriatleten (voornamelijk Olympic distance) als Frédéric Belaubre, Aurélien Raphaël, Sylvain Sudrie, best wel indrukwekkend als ze in het baantje naast jou komen voorbijgezwommen. Het Stade Nautique is er amper 2 jaar oud en heeft een prachtig 50m bad, evenals een kort bad en sauna-ruimtes. Ik wisselde de lange fietstrainingen af met stevige zwemtrainingen met het team van Saint-Raphäel. Xavier en ik werden vergezeld door de Belgische triatlete Coralie Lemaire, die er woont en traint. Coralie haalt een formidabel fietsniveau, was de ideale zwempartner in wier voeten ik net kon volgen, en loopt ook stevig; ze debuteert net als ik op de Ironman afstand in Nice op 27 juni a.s.
 En zo kwamen we op een duurtraining in het Massif des Maures langs La Garde-Freinet, enkele dagen voor het wielerpeloton er de Tour du Haut-Var zou afwerken. Village de la Mourre is eigenlijk eerder naar een spel genoemd... de woordspeling leek te leuk om waar te zijn.
Ondertussen zijn we terug in de Vlaamse voorjaarsbuien, en deden we met LTTL een leuke ploegtraining in onze nieuwe tenue: wit is de kleur, en met IRS Solar als nieuw logo op de trui zien we uit naar de zon die hem mooi wit houdt :)
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
